Integracja w szkole

„Każde dziecko ma prawo do szczęścia
i swego miejsca w społeczeństwie”

Maria Grzegorzewska

Integracja w Publicznym Gimnazjum im. Papieża Jana Pawła II w Ostrowie Wielkopolskim

Nadrzędnym celem integracji jest zapewnienie każdemu uczniowi warunków niezbędnych do jego rozwoju przygotowanie do życia w społeczeństwie. Realizacja programu zapewnia pełny rozwój ucznia ,ze szczególnym wyróżnieniem tych jego cech, które przygotowują go do pełnienia w przyszłości różnych ról społecznych. Celem oddziaływań jest w szczególności możliwie pełne przygotowanie ucznia do realizacji zadań życia codziennego, podejmowanie ról społecznych w środowisku lokalnym oraz usprawnienie najmniej zaburzonych funkcji psycho-fizycznych, a także kompensowanie i korygowanie odchyleń , eliminowanie (w miarę możliwości )przyczyn lub przejawu zaburzeń.

W realizacji treści programowych wykorzystywane są wszystkie możliwości jakie stwarza określone środowisko społeczno-kulturowe ucznia, a także istniejąca baza dydaktyczna szkoły. Integracja sprzyja wszechstronnemu rozwojowi dzieci, nie tylko niepełnosprawnych. Dostarcza wszystkim więcej różnorodnych doświadczeń społecznych, dzięki czemu stymuluje ich rozwój emocjonalno-społeczny. Stwarza lepsze warunki nauczania, ponieważ nauka odbywa się w mniejszych grupach i z wykorzystaniem różnorodnych metod i form. Sprzyja rozwojowi uzdolnień i talentów u dzieci, ponieważ nauczyciele zwracają większą uwagę na indywidualny rozwój każdego dziecka.

Klasy integracyjne są cząstką nowoczesnej, twórczej i przyjaznej szkoły jako miejsca naturalnej nauki, tolerancji, wrażliwości, otwartości i akceptacji. Kształtują wiarę we własne siły, umiejętności poszanowania własnej i cudzej godności. Umożliwiają pełne uczestnictwo dzieci niepełnosprawnych w życiu i rozwoju społecznym, dzięki obcowaniu z rówieśnikami, akceptacją odmienności drugiego człowieka. Rozbudzają świadomość, że wszyscy ludzie mają równe prawa, choć różne są ich możliwości. Stwarzają optymalne warunki do wspólnego rozwoju dzieci zdolnych, przeciętnych, zaniedbanych wychowawczo czy opóźnionych w rozwoju.

Zalety integracji:

  • •  Mała liczba uczniów w klasie, innowacyjne metody realizowania zadań dydaktyczno- wychowawczych, bogactwo i różnorodność pomocy dydaktycznych.
  • •  Nauczyciel akceptuje dziecko niepełnosprawne nie jako specjalne, ale jako obarczone większymi trudnościami rozwojowymi. Przydziela mu zadania na równi ze zdrowymi, włącza we wszystkie zajęcia bez szkody dla zdrowia, stosuje te same nagrody i kary, przyznaje mu role, udziela pomocy specjalistycznej, wspiera je zachętą i wiarą, zauważa jego zdolności i osiągnięcia.
    •  Dzieci niepełnosprawne uczą się społecznego sposobu bycia, identyfikują się z grupami normalnymi i mają świadomość przynależności do społeczeństwa. Unikają lęku , jaki wywołuje przejście z przestrzeni chronionej do twardej rzeczywistości. Są przygotowane do radzenia sobie w świecie urządzonym przez ludzi zdrowych.
  • •  Integracja pozytywnie wpływa na dzieci zdrowe, które akceptują specyfikę i odmienność upośledzonych kolegów, pozbywają się strachu i obcości przed dziećmi chorymi.
  • •  Poprawia sprawność ruchową dzieci niepełnosprawnych, poszerza zainteresowania, rozwija mowę, wyobraźnię.

W Publicznym Gimnazjum im. Papieża Jana Pawła II powołany został Zespół ds. integracji, który tworzą wszyscy nauczyciele uczący w klasie integracyjnej. Naczelną ideą pracy Zespołu jest zapewnienie uczniom niepełnosprawnym ,przeciętnie zdolnym i bardzo zdolnym w klasie integracyjnej równych szans rozwojowych poprzez wsparcie edukacyjne polegające na dostosowaniu form ,środków i metod pracy do indywidualnych potrzeb oraz możliwości.

Zadania nauczyciela wspomagającego:

1. Zapoznawianie się z dokumentacją i opinią poradni psychologiczno – pedagogicznej, lekarza i innych specjalistów, rodziców.
2. Rozpoznanie potrzeb i możliwości edukacyjnych dzieci z zaburzeniami i odchyleniami rozwojowymi oraz mającymi specyficzne trudności w nauce.
3. Obserwacja i konsultacja ze specjalistami.
4. Zespołowe ustalanie zakresu metod i form pracy rewalidacyjnej i terapeutycznej.
5. Bieżące i systematyczne konsultowanie się z nauczycielem prowadzącym w celu maksymalnego włączenia dziecka do zajęć, wskazywanie mocnych stron, dostosowywanie wymagań edukacyjnych dla poszczególnych uczniów zgodnie z zaleceniami poradni psychologiczno – pedagogicznej.
6. Wspomaganie uczniów niepełnosprawnych w ich procesie kształcenia.
7. Przygotowanie pomocy dydaktycznych dla uczniów niepełnosprawnch; testów, notatek, itp.
8. Systematyczne ocenianie postępów uczniów.
9. Wspieranie ucznia niepełnosprawnego poprzez prowadzenie rewalidacji.
10. Wdrożenie uczniów pełnosprawnych i niepełnosprawnych w system kształcenia integracyjnego.
11. Współpracowanie z rodziną dziecka w zakresie:
      •  rozpoznawania i rozumienia specyfiki niepełnosprawności,
      •  pomocy w interpretacji zachowań dziecka i prawidłowym reagowaniu na te zachowania,
      •  poradnictwa dotyczącego kontynuowanych w domu zajęć rewalidacyjnych,
      •  informowania o potrzebie wyposażenia dziecka w niezbędny sprzęt i środki dydaktyczne,
      •  wskazywania ośrodków pomocy specjalistycznej i materialnej (we współpracy z pedagogiem szkolnym).
Obaj nauczyciele zobowiązani są do wspólnego, systematycznego planowania pracy, aby przystosować program pracy, formy i metody pracy do możliwości intelektualnych dziecka.

 
Integracja zaczyna się w sercu człowieka


INTEGRACJA oznacza danie szansy przebywania, zabawy, uczenia się i wychowania wszystkim dzieciom, zarówno pełnosprawnym jak i niepełnosprawnym.
Sama idea integracji w pedagogice wywodzi się z nurtu humanistycznego przeświadczenia o prawie wszystkich dzieci do edukacji. Prawo to gwarantuje Konstytucja RP i ratyfikowana przez nasze państwo Konwencja Praw Dziecka. Podstawowym sposobem realizowania idei integracji w edukacji jest tworzenie klas integracyjnych w szkołach masowych. Klasa integracyjna jest formą edukacji stworzoną w celu włączenia dzieci niepełnosprawnych w społeczność dzieci pełnosprawnych, a tym samym rozwinięcia między tymi dziećmi pozytywnych więzi emocjonalno-społecznych.
Pierwsze klasy integracyjne powstały w Polsce już w 1993 roku i z roku na rok ich liczba stale rosła.
Liczebność klas sprzyja maksymalnej indywidualizacji nauczania w procesie dążenia do wszechstronnego rozwoju każdego dziecka; nauczyciele mogą efektywnie kierować nauką dziecka zdrowego oraz wspierać edukację dzieci niepełnosprawnych. W trakcie zajęć nauczyciele stosują głównie metody aktywizujące, odwołują się do doświadczeń uczniów, motywują ich do wypowiadania się, umożliwiają działanie, badanie, tworzenie. Nauczyciele w klasach integracyjnych realizują program szkoły masowej, dostosowując go do potrzeb swojego zespołu z uwzględnieniem możliwości uczniów ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi oraz aktywności dzieci zdrowych. Nauczyciel-przedmiotowiec realizuje ramowe treści, natomiast pedagog wspomagający dostosowuje treści do możliwości każdego ucznia.

 
INTEGRACJA
      ·          Uczy w naturalny sposób tolerancji, wrażliwości, otwartości, wyrozumiałości, serdeczności
·          Uczy wzajemnej akceptacji w oparciu o życzliwe odnoszenie się do innych
·          Uczy radości z dawania
·          Pozwala zdobywać doświadczenie, że w szkole liczy się nie tylko wiedza, ale i serce
·          Łagodzi obyczaje, dzieci są mniej agresywne; uczą się mądrze sobie pomagać
·          Pozwala pozbywać się egoizmu, uczy rozumieć innych
·          Powoduje zanik niezdrowej rywalizacji na rzecz współdziałania

 

 
Słoneczne myśli




Gdyby każdy był taki sam, nikt nikomu nie byłby potrzebny 

                                                                                               
ks. J. Twardowski

Każde dziecko ma prawo do szczęścia i swego miejsca w społeczeństwie
                                                                                                Maria Grzegorzewska
 

Nigdy nie jest tak, żeby człowiek, czyniąc dobrze drugiemu, tylko sam był dobroczyńcą. Jest równocześnie obdarowywany, obdarowany tym, co ten drugi przyjmuje
z miłością
                                                                                                                                                     Jan Paweł II
 
 
Słońce nie omija nikogo, nie ominie też i ciebie, chyba, żebyś skrył się w cieniu
                                                                                                                                                     Phil Bosmans
 
 
Spraw, aby każdy dzień miał szansę stać się najpiękniejszym dniem twojego życia 
                                                                                                                                                      Mark Twain
 
 
Jesteśmy zdolni do wielkich rzeczy, jeżeli nie pozwolimy, by pokonał nas lęk przed własną słabością
                                                                                                                                                       Maria Grzegorzewska

 

 
Galeria zdjęć